غزل ۴۲ - خط تو دایره ماهتاب را بگرفت

خط تو دایره ماهتاب را بگرفت
به باغ عارض تو سبزه آب را بگرفت ۱

ستاره چشم سر طرّه قمر پوشید
به زیر سایه شب آفتاب را بگرفت ۲

به شب ، جمال تو، گفتم ببینم اندر خواب
خیال روی تو در دیده خواب را بگرفت ۳

دلم ز فتنه ی چشم تو گر چه بود خراب
غمت بیامد و ملک خراب را بگرفت ۴

به رقص زهره به خنیاگری به چرخ آمد
به چنگ دوش چو زهره رباب را بگرفت ۵

مقیم کوی تو شد دل چه بخت یار دلیست
که استانه ی دولت مآب را بگرفت ۶

بس از خیال پرستی و مستی ابن حسام
که صبح شیب تو شام شباب را بگرفت ۷