هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در فصل بهار میپردازد و با تصاویر شاعرانهای مانند خنده گلها، گریه ابر، و خنده لالهها، فضایی شاد و در عین حال عمیق را خلق میکند. همچنین، احساسات شاعر نسبت به طبیعت و عناصری مانند بنفشه و لاله نیز بیان شده است.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر ذهنی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی مانند «مست در پای دار میخندد» نیاز به درک بالاتری از زندگی و مرگ دارد.
غزل ۵۶ - گل به فصل بهار می خندد
گل به فصل بهار می خندد
سبزه بر مرغزار می خندد ۱
غنچه ی دلگشای تنگ دهان
چون لب لعل یار می خندد ۲
ابر بر لاله زار می گرید
لاله بر کوهسار می خندد ۳
هرشکوفه که زینت چمن است
بر سر شاخسار می خندد ۴
الفتی هست با بنفشه مرا
کوچو من سوگوار می خندد ۵
لاله بر پای سرو چون منصور
مست در پای دار می خندد ۶
وقت مردن چوشمع، ابن حسام
بادلی پر شرار می خندد ۷
سبزه بر مرغزار می خندد ۱
غنچه ی دلگشای تنگ دهان
چون لب لعل یار می خندد ۲
ابر بر لاله زار می گرید
لاله بر کوهسار می خندد ۳
هرشکوفه که زینت چمن است
بر سر شاخسار می خندد ۴
الفتی هست با بنفشه مرا
کوچو من سوگوار می خندد ۵
لاله بر پای سرو چون منصور
مست در پای دار می خندد ۶
وقت مردن چوشمع، ابن حسام
بادلی پر شرار می خندد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵ - بیا بیا که در این خطه ی خراب آباد
گوهر بعدی:غزل ۵۷ - غمی دارم که وا گفتن نشاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
