خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از ابن حسام، شاعر فارسی‌زبان، با تصاویر زیبا و استعاره‌های عاشقانه، به توصیف عشق و دردهای آن می‌پردازد. شاعر از گل‌ها و طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و از عاشقان و دل‌های شکسته سخن می‌گوید. همچنین، او از می و باده به عنوان نمادی از تلخی‌های زندگی یاد می‌کند و در نهایت، شعری آتشین و دل‌آشوب را ارائه می‌دهد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

ترا که گفت که بر برگ گل کلاله فکن
بنفشه تاب ده و بر رخ چو لاله فکن

به غمزه صید دل عاشقان کن و آنگه
بهانه بر نظر نرگس غزاله فکن

میار باده تلخم که عیش من تلخ است
ز لعل خویش می ناب در پیاله فکن

چو درد نامه عشاق خویشتن خوانی
کرشمه ای کن و چشمی برین رساله فکن

مقال ابن حسام آتشی دل آشوبست
ز دیده آب سرشکی بر بن مقاله فکن

«ابن حسام خوسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir