هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. با توصیف آواز پرندگان مانند بلبل و کبک، و مناظر طبیعی مانند باغ بهار و مرغزار، فضایی شاعرانه و عاشقانه خلق می‌شود. همچنین، اشاره‌ای به زیبایی معشوق و جذابیت‌های چشمان و ابروی او دارد. در پایان، شاعر از وحدت عاشق و معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شاعرانه و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۱۶۰ - بلبل از شاخ گل زند هوهو

بلبل از شاخ گل زند هوهو
نغمه کبک و بانگ تیهو هو ۱

بگذر وقت گل به باغ بهار
بشنو از مرغزار آهو هو ۲

در رخ و زلف آن نگار نگر
تا بگوین ترک و هندو هو ۳

می نماید بعینه گویی
زان میان دو چشم جادو هو ۴

چشم و ابرو و غمزه دلجویند
فَتحا شَیت لَن یَضلُّوا هو ۵

بنگر ابن حسام از چپ و راست
بِشِنو ، دم به دم ز هر سو هو ۶

ما هم او و او همه ماییم
هو و هوهو و هو و هوهو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۹ - نگار من که میان بسته ام به خدمت او
گوهر بعدی:غزل ۱۶۱ - ای به جبین و هر دو رخ زهره یکی و ماه دو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.