هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف مشوش، نرگس مخمور، و گل و مشک، به توصیف معشوق و احساسات شاعر می‌پردازد. شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و ترجیح می‌دهد که در راه عشق، همه چیز را فدا کند. همچنین، اشاره‌ای به می و شراب به عنوان نمادهای عرفانی دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد. همچنین، اشاره به می و شراب به عنوان نمادهای عرفانی ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.

غزل ۱۷۶ - آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی

آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی
وآن نرگس خوش منظر مخمور و خراب اولی ۱

چون مشک و گل و نسرین خوش منظر و خوش بویند
بر عارض گلگونت بر مشک و نقاب اولی ۲

در دیده من چهرت در سینه من مهرت
هم دیده و هم سینه بی این دو کباب اولی ۳

چون فصل بهار آید گل در صف یار آید
خوش گوی غزل خواند در چنگ و رباب اولی ۴

در وجه می صافی سجاده من بفروش
کاین خرقه که من دارم در رهن و شراب اولی ۵

این نامه بی ناموس در خم می اندارید
کاین دفتر بی معنی غرق می ناب اولی ۶

هان ابن حسام امشب خوش گفتی و دُر سفتی
شعر تر حافظ را اینگونه جواب اولی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۵ - از نرگس خوش خواب تو در عین سیاهی
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷ - ای روی تو آیینه انوار تجلّی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.