هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف میکند و عشق به او را بالاتر از بهشت میداند. شاعر از معشوق میخواهد که نقاب از چهره بردارد تا زیباییاش را به نمایش بگذارد و دل عشاق را تسلی بخشد. همچنین، او عشق به معشوق را بر هر چیز دیگری ترجیح میدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۷۷ - ای روی تو آیینه انوار تجلّی
ای روی تو آیینه انوار تجلّی
بنمای که یابد دل عشّاق تسلّی ۱
در هر سری از عشق و تمنا و هوائیست
ماییم و هوای تو ز اسباب تمنَّی ۲
از صورت خوب تو چه معنی بنماید
آن قوم که صورت نشناسد ز معنی ۳
تا جر رخ زیبای تو صورت نپرستند
گو حسن تو بگشای نقاب از رخ دعوی ۴
مأوای حریفان اگر از جنَّة خلدست
ما را سر کوی تو به از جنَّت مأوی ۵
بر خاک رهت ابن حسام ار ننشیند
در دیده غم دیده او خاک ره اولی ۶
بنمای که یابد دل عشّاق تسلّی ۱
در هر سری از عشق و تمنا و هوائیست
ماییم و هوای تو ز اسباب تمنَّی ۲
از صورت خوب تو چه معنی بنماید
آن قوم که صورت نشناسد ز معنی ۳
تا جر رخ زیبای تو صورت نپرستند
گو حسن تو بگشای نقاب از رخ دعوی ۴
مأوای حریفان اگر از جنَّة خلدست
ما را سر کوی تو به از جنَّت مأوی ۵
بر خاک رهت ابن حسام ار ننشیند
در دیده غم دیده او خاک ره اولی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۶ - آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی
گوهر بعدی:غزل ۱۷۸ - کدام زهد و چه تقوی که خالی از خللی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
