غزل ۱۷۸ - کدام زهد و چه تقوی که خالی از خللی

کدام زهد و چه تقوی که خالی از خللی
نکرده ام من مسکین به عمر خود عملی ۱

عجب مدار ز لخشیدنم به حشر که من
نرفته ام قدمی بر بساط بی زللی ۲

نَشُسته ام به همه عمر بر خلاف هوی
سواد خال خجالت ز چهره املی ۳

به گرد موکب چابک رکاب ره نرسد
عنان به دست هوی داده ای چو من کِسِلی ۴

نظر چگونه فتد بر تجلِّیات جلال
چو در مباصره باشد بهر طرف سبلی ۵

عروس حسن عمل زینت آن زمان یابد
که هم ز کسوت تقوی درو کشی حللی ۶

عنایت ار نبود دستگیر ابن حسام
چگونه راه رود پای بسته در وحلی ۷