هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان عشق و ارادت خود به شخصی خاص میپردازد. او از دوری از محضر معشوق شکایت کرده و بیان میکند که با وجود این دوری، همواره به یاد اوست و برایش دعا میکند. شاعر از فراق معشوق رنج برده و اشک میریزد، اما امیدوار است که روزی لطف معشوق شامل حالش شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شمارهٔ ۶۸ - د رحق فخرالدین
فخر دین ، اعتقاد من دانی
که همیشه هوای تو جویم ۱
دورم از مجلست و لیک مقیم
در مجالس دعای تو گویم ۲
سال و مه ورد مدح تو خوانم
روز و شب راه مهر تو پویم ۳
در فراق رکاب فرخ تو
چهره از خون دل همی شویم ۴
لعل شد بی لقای تو اشکم
زرد شد بی جمال تو رویم ۵
تا تو من بنده را نمی جویی
آب حشمت نمانده در جویم ۶
در نوایب ز ناله چون نالم
در مصایب ز مویه چون مویم ۷
پیش چوگان حادثات فلک
باز سر گشته مانده چون گویم ۸
بوی صدر تو گر بمن برسد
دیدهٔ بینا شود بد آن بویم ۹
از تو تشریف نامه دارم چشم
که چنین کرد لطف تو خویم ۱۰
که همیشه هوای تو جویم ۱
دورم از مجلست و لیک مقیم
در مجالس دعای تو گویم ۲
سال و مه ورد مدح تو خوانم
روز و شب راه مهر تو پویم ۳
در فراق رکاب فرخ تو
چهره از خون دل همی شویم ۴
لعل شد بی لقای تو اشکم
زرد شد بی جمال تو رویم ۵
تا تو من بنده را نمی جویی
آب حشمت نمانده در جویم ۶
در نوایب ز ناله چون نالم
در مصایب ز مویه چون مویم ۷
پیش چوگان حادثات فلک
باز سر گشته مانده چون گویم ۸
بوی صدر تو گر بمن برسد
دیدهٔ بینا شود بد آن بویم ۹
از تو تشریف نامه دارم چشم
که چنین کرد لطف تو خویم ۱۰
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۷ - در مدیحه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۹ - در حکمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.