بخش ۳۱ - در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیة المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیة المخلوق یعنی رونده راه می باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد

سر مقصود را مراقبه کن
نقد اوقات را محاسبه کن ۱

باش در هر نفس ز اهل شعور
که به غفلت گذشت یا به حضور ۲

هر چه جز حق ز لوح دل بتراش
بگذر از خلق و جمله حق را باش ۳

رخت همت به خطه جان کش
بر رخ غیر خط نسیان کش ۴

در همه شغل باش واقف دل
تا نگردد ز شغل خود غافل ۵

دل تو بیضه است ناسوتی
حامل شاهباز لاهوتی ۶

گر ازو تربیت نگیری باز
آید آن شاهباز در پرواز ۷

ور تو در تربیت کنی تقصیر
گردد از این و آن فساد پذیر ۸

تربیت چیست آنکه بیگه و گاه
داریش از نظر به غیر نگاه ۹

بگسلی خویش از هوا و هوس
روی او در خدای داری و بس ۱۰