بخش ۴۵ - بیان فرمودن پاشاه که مقصود از این امر اتیان بفعل مأمور به بود بلکه غرض آن بود که آنچه در سرشت شماست از انقیاد و عناد ظاهر شود

چون گذشت از حد آن جحود و عناد
شاه گفتا خدات صبر دهاد ۱

چند ازین گفت و گوی بیهوده
که زبان زان مباد آلوده ۲

امر من بهر آزمون شماست
نه مرا آرزوی خون شماست ۳

خواستم تا درین فضای وجود
سر معلوم من شود مشهود ۴

آنچه دانسته ام چه زین و چه شین
از شما بینمش به رأی العین ۵

هر چه در هر کدام مکتوم است
پیش من لایزال معلوم است ۶

تا ز قوت همه به فعل آید
زان سبب امر و نهی می باید ۷

کی بود امر مقتضی موجود
فعل ها را درین نشیمن بود ۸

عبد مأمور ازان کند بی مر
ترک اتیان بما به یؤمر ۹