بخش ۵۹ - در بیان آنکه اکثر خلق عالم روی پرستش در موهوم و مخیل خود دارند

خلق عالم همه درین کارند
رو به وهم و خیال خود دارند ۱

همه اندر خداپرستی فاش
لیکن آزر صفت خدای تراش ۲

هر کسی بر امید بهبودی
بسته با خود خیال معبودی ۳

روی تعظیم خود در او کرده
مهر او در درونه پرورده ۴

به عبادت اگر چه مشغول است
عابد آن اله مجعول است ۵

روز حشر که بر عموم بشر
حق تجلی کند به جمله صور ۶

آن تجلی ز حضرت احدش
نبود جز به وفق معتقدش ۷

جز در آن صورت ار شود ظاهر
گردد آن را ز جاهلی منکر ۸

چون تجلی که در معاد بود
همه بر طبق اعتقاد بود ۹

مکن او را به اعتقادی خاص
شو ز قید هر اعتقاد خلاص ۱۰

نیست حصری خدای را و حدی
که مقید شود به معتقدی ۱۱

تخته خامه عقاید باش
در همه صورتش مشاهد باش ۱۲

شو هیولای جمله معتقدات
بو که یابی ز قید و حصر نجات ۱۳