هوش مصنوعی: متن دربارهٔ فردی است که با انتخاب صحبت با خدا و دوری از دنیا، خود را از تمام تعلقات و آرزوهای دنیوی رها کرده است. او به مرحله‌ای از خلوص و فنا در ذات الهی رسیده که حتی از وجود خود نیز گذشته و دیگر هیچ اثری از خود در جهان باقی نگذاشته است. این فرد به‌حدی از خودگذشتگی رسیده که حتی از کوچکترین نشانه‌های وجودی خود نیز رها شده است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم خودگذشتگی و فنا در ذات الهی دارد.

بخش ۱۱۵ - طبقه ثالثه آنکه نیت ایشان در عزلت ایثار صحبت حق است سبحانه و تعالی بر صحبت خلق

وان دگر آن که صحبت مولا
کرد ایثار بر همه دنیا ۱

روز و شب صحبت خدای گزید
دل ز پیوند ماسوا ببرید ۲

کرد خالی ز ما خلق خود را
داد یکبارگی به حق خود را ۳

دست و دل از هر آرزو بگسست
هر چه شد قید او ازو بگسست ۴

صحبتی در گرفت تنگ بسی
که نگنجید در میانه کسی ۵

مگر آن کس که محو خود کرده ست
ترک پیوند نیک و بد کرده ست ۶

کرده بر خویش جیب هستی شق
بر زده سر ز جیب هستی حق ۷

خاک بر حرف خویش پاشیده
بل کزین دفترش تراشیده ۸

از من و ما نهاده بیرون پای
سر مویی نمانده زو بر جای ۹

یکسر از موی هستی خود رست
موی را نیست جای و او را هست ۱۰

بس که خود را ز موی سنجد کم
گنجد آنجا که مو نگنجد هم ۱۱
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۱۴ - قصه زاهد و عارف
گوهر بعدی:بخش ۱۱۶ - قصه کلی که در خانه معشوق خود بکوفت گفتند باز گرد که صحبتی تنگ است موی در نمی گنجد گفت بهانه مجوی و در باز کن که من خود کلم و موی ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.