بخش ۱۴۵ - در بیان سهر و بیخوابی که رکن چهارم ولایت و مقام ابدال است

خواب مرگ و حیات بیداریست
صلح مرگ از حیات بیزاریست ۱

می گریزی ز زخم نشتر مرگ
چه کنی روی در برادر مرگ ۲

خواب دزدیست زندگانی کاه
نقد خود را ز دزد دار نگاه ۳

مثلی روشن است بر که و مه
که سپردن به دزد کالا به ۴

مگر این دزد ازان بود بالا
که سپردن توان به او کالا ۵

باشد ای کرده رو به راه طلب
نیم عمر تو روز و نیمی شب ۶

شب تو چون همه گذشت به خواب
عر تو نیمه شد به وقت حساب ۷

بر تو خواهی دراز گردد روز
چیزی از شب بدزد و بر وی دوز ۸

فی المثل گر شود ز عمر تو کم
روزی افتی میان غصه و غم ۹

صد شب از عمر خویش کم کردی
غم آن از غرور کم خوردی ۱۰

قصد شبگیر کن که بی شبگیر
نیست این راه انقطاع پذیر ۱۱

شبروان را ز ره بریدن شب
گر چه باشد هزار گونه تعب ۱۲

چون به منزل شتر بخوابانند
آن زمان مدح شبروی خوانند ۱۳

انما السائرون کل رواح
یحمدون السری لدی الاصباح ۱۴