بخش ۱۵۱ - قال الله تعالی یا حسرتی علی ما فرطت فی جنب الله

حسرت از جان او برآرد دود
وان زمان حسرتش ندارد سود ۱

بس که ریزد ز دیده اشک ندم
غرق گردد ز فرق تا به قدم ۲

و آب چشمش شود در آن شیون
آتشش را به خاصیت روغن ۳

کاش این گریه پیش ازین کردی
غم این کار پیش ازین خوردی ۴

دادی از جویبار دیده نمی
شستی از نامه سیه رقمی ۵

نم چه سود این زمان که کشت امل
خشک گشت از تف سموم اجل ۶

گریه روزی که بود فایده مند
از جهالت به خنده شد خرسند ۷

چون زمان نشاط و خنده رسید
آبش از چشم و خون ز دل بچکید ۸

حق چو فلیضحکوا قلیلا گفت
او ز بس خنده همچو غنچه شکفت ۹

جوی چشمش شد ترشح جو
هرگز از چشمه سار فلیبکوا ۱۰

لاجرم روز ضحک و استبشار
خون فشاند ز دیده خونبار ۱۱

همه ضاحک ز عیش و مستبشر
او ز رنج و عنا عبوس و کدر ۱۲