هوش مصنوعی:
شاعر از غزال خود میپرسد که از کدام دشت آمده و چرا در دوران جوانی خوش گذرانده و سپس از مقابل چشمانش گذشته است. او اشاره میکند که مانند عمر رفته، غزال نیز رفته و بازنگشته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی درباره گذر زمان است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا برای آنها جذابیت نداشته باشد.
دوبیتی ۱۰۸ - ندانم ای غزالم از چه دشتی
ندانم ای غزالم از چه دشتی
در ایام جوانی خوش گذشتی ۱
گذشتی از بر چشمان فایز
چو عمر رفته رفتی برنگشتی ۲
در ایام جوانی خوش گذشتی ۱
گذشتی از بر چشمان فایز
چو عمر رفته رفتی برنگشتی ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۰۷ - به زیر زلف برق گوشواره
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۰۹ - بتا در گوش، گوش آویز داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
