فتنه آذربایجان

فغان که آتش کین آشیان ما را سوخت
به غیر ناله نخیزد نوایی از دهنی ۱

گسست رشته پیوند، یار دشمن خوی
شکست حقه الفت، حریف حق شکنی ۲

جفای زاغ و زغن بین که از سیاه دلی
به بلبلان نگذارند گوشه چمنی ۳

به تیره بختی ما شمع انجمن سوزد
به هرکجا که حریفان کنند انجمنی ۴

بنای خانه بیداد واژگون گردد
به دست تیر زنی یا به آه پیرزنی ۵

کسی که بد به وطن گفت بی وطن بادا
که بر وطن نزند طعنه غیر بی وطنی ۶

اگر میانه و تبریز و اردبیل افتاد
به دست غیر، چو گنجی به دست راهزنی ۷

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
«چنین عزیز نگینی، به دست اهرمنی » ۸