غزل ۲ - سعی کردم که شود یار ز اغیار جدا

سعی کردم که شود یار ز اغیار جدا
آن نشد عاقبت و من شدم از یار جدا ۱

از من امروز جدا می شود آن یار عزیز
همچو جانی که شود از تن بیمار جدا ۲

گر جدا مانم ازو خون مرا خواهد ریخت
دل خون گشته جدا، دیده خونبار جدا ۳

زیر دیوار سرایش تن کاهیده من
همچو کاهیست که افتاده ز دیوار جدا ۴

من که یک بار به وصل تو رسیدم همه عمر
کی توانم که شوم از تو به یک بار جدا؟ ۵

دوستان، قیمت صحبت بشناسید، که چرخ
دوستان را ز هم انداخته بسیار جدا ۶

غیر آن مه، که هلالی به وصالش نرسید
ما درین باغ ندیدیم گل از خار جدا ۷