غزل ۱۶ - بی تو، چندان که محنتست مرا

بی تو، چندان که محنتست مرا
با تو چندان محبتست مرا ۱

مردم و سوی من نمی نگری
بنگر کین چه حسرتست مرا ۲

رخ نهفتی، ولی بدیده دل
در جمال تو حیرتست مرا ۳

نسبت من چه می کنی برقیب؟
با رقیبان چه نسبتست مرا؟ ۴

خوار شد بر درت هلالی و گفت:
این نه خواریست، عزتست مرا ۵