هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دل‌بستگی به معشوقی زیبا و دلجو سخن می‌گوید. او از رنج‌های عشق، حسادت به رقیبان، و درد دوری از معشوق می‌نالد و آرزو می‌کند که معشوق نیز به او مهر بورزد. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های ادبی، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.

غزل ۲۵ - به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟

به چه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟
هر چه گویم، به از آنست، چه گویم او را؟ ۱

مشنو، از بهر خدا، در حق من قول رقیب
که نکو نیست شنیدن خبر بد گو را ۲

آنکه بد خوی مرا داد چنان روی نکو
کاشکی خوی نکو هم دهد آن بد خو را ۳

تیغ بر من چه زنی؟ حیف که همچون تو کسی
بهر آزار سگی رنجه کند بازو را ۴

چشمت آهوست، نظر سوی رقیبان مفکن
پند بشنو، به سگان رام مکن آهو را ۵

بس که دارم المی بر دل از آزردن او
شب همه شب به خس و خار نهم پهلو را ۶

چون هلالی صفت روی نکو گویم و بس
که بسی معتقدم این صفت نیکو را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۲
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴ - به روز غم، سگش خواهم، که پرسد خاکساران را
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - گه نمک ریزد به خم، گه بشکند پیمانه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.