غزل ۲۶۲ - بهار میرسد، اما بهار را چه کنم؟

بهار می‌رسد، اما بهار را چه کنم؟
چو نیست گلرخ من، لاله زار را چه کنم؟ ۱

به اختیار توانم که راز نگشایم
فغان و ناله بی اختیار را چه کنم؟ ۲

اگر چه روی تو خورشیدوار جلوه نماست
سیاه‌رویی شب‌های تار را چه کنم؟ ۳

قرار عاشق بی‌دل به صبر باشد و بس
چو صبر نیست دل بی‌قرار را چه کنم؟ ۴

گرفتم این که شب از می دمی بیاسایم
علی الصباح بلای حمار را چه کنم؟ ۵

هلالی، این همه غم را توان کشید، ولی
غم غریبی و هجران یار را چه کنم؟ ۶