غزل ۲۸۵ - ای سگ آن سر کو، ما و تو یاران همیم

ای سگ آن سر کو، ما و تو یاران همیم
خاک پاییم، به هر جا که روی در قدمیم ۱

یار ما نیست ستمگار و جفا پیشه ولی
ما ز بخت بد خود قابل جور و ستمیم ۲

هیچ کس نیست، که او را به جهان نیست غمی
ما که بی قید جهانیم، گرفتار غمیم ۳

بیش و کم هر چه به ما می‌رسد از غیب نکوست
تو مپندار که ما در طلب بیش و کمیم ۴

آمدیم از عدم، از ما اگرت هست ملال
باز ما را بنگر ساکن کوی عدمیم ۵

از در خویش مران، همچو هلالی، ما را
حرمتی دار، که ما ساکن بیت الحرمیم ۶