هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به بیان احساسات عاشقانه و دلتنگیهای عاشق میپردازد. شاعر از عشق، رقیب و بیگانگی سخن میگوید و از تأثیرات سحرآمیز چشم معشوق بر عقل و دل خود مینالد. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و آرزوی وصال دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تمثیلهای به کار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد.
غزل ۳۵۴ - بلبل به باغ و جغد به ویرانه ساخته
بلبل به باغ و جغد به ویرانه ساخته
هر کس به قدر همت خود خانه ساخته
بازم فسون چشم تو افسانه ساخته
عقل از سرم ربوده و دیوانه ساخته
یارب، چرا شدست رقیب آشنای تو؟
وز من تو را ز بهر چه بیگانه ساخته؟
از ما شنو حکایت ما، پیش ازان که خلق
گویند با تو: یک به یک افسانه ساخته
پیمانه ای بیار و به ما ده، که بعد ازین
دوران ز خاک ما و تو پیمانه ساخته
خرسند شد هلالی مسکین به خال او
که مزرع جهان به همین دانه ساخته
هر کس به قدر همت خود خانه ساخته
بازم فسون چشم تو افسانه ساخته
عقل از سرم ربوده و دیوانه ساخته
یارب، چرا شدست رقیب آشنای تو؟
وز من تو را ز بهر چه بیگانه ساخته؟
از ما شنو حکایت ما، پیش ازان که خلق
گویند با تو: یک به یک افسانه ساخته
پیمانه ای بیار و به ما ده، که بعد ازین
دوران ز خاک ما و تو پیمانه ساخته
خرسند شد هلالی مسکین به خال او
که مزرع جهان به همین دانه ساخته
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۳ - چشم او می خورده و خود را خراب انداخته
گوهر بعدی:غزل ۳۵۵ - ماییم جا به گوشه می خانه ساخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
