خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها بیان میکند که میخواهد از دل خود دهانی برای معشوق بسازد، اما پاسخ میشنود که از یک نقطه نمیتوان دهانی ساخت. سپس میگوید از تن خود میانی برای معشوق میسازد، اما پاسخ میشنود که از یک موی نمیتوان میانی ساخت.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۳۸ - گویم ز دل خویش دهانت کنم ای دوست
گویم ز دل خویش دهانت کنم ای دوست
گوید نتوان کرد ز یک نقطه دهانی
گویم ز تن خویش میانت کنم ای ماه
گوید نتوان ساخت ز یک موی میانی
گوید نتوان کرد ز یک نقطه دهانی
گویم ز تن خویش میانت کنم ای ماه
گوید نتوان ساخت ز یک موی میانی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - حلقۀ زلفش بگل بر غالیه دارد همی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - جزوی و کلی از دو برون نیست آنچ هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
