هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و ستایش خداوند سخن میگوید، اما از جور زمانه و مشکلات زندگی نیز شکایت دارد. او از نداشتن باده و همدمی مناسب گلایه میکند و آرزو میکند که با بخشیدن بادهای، دل غمگینش شاد شود و بتواند آن را با حریفی تقسیم کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (شراب) ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۱۴ - الاشعار فی المطایبة الراح مفدمته عنصری گوید
خداوندا همی خواهم که از دل
ترا تا عمر دارم می ستایم ۱
ولیکن از دم جور زمانه
برنجید این دل مانده نمایم ۲
حریف نیم مست امروز ناگه
درآمد بامدادان در سرایم ۳
ندارم باده ، بی زر کم فروشند
ازین غم خون دل شد تیره رایم ۴
مرا گر یک صراحی باده بخشی
کنی شاد این دل انده فزایم ۵
حریفی را از آن یک باده بدهم
به اقبال تو ده بار .........ایم ۶
ترا تا عمر دارم می ستایم ۱
ولیکن از دم جور زمانه
برنجید این دل مانده نمایم ۲
حریف نیم مست امروز ناگه
درآمد بامدادان در سرایم ۳
ندارم باده ، بی زر کم فروشند
ازین غم خون دل شد تیره رایم ۴
مرا گر یک صراحی باده بخشی
کنی شاد این دل انده فزایم ۵
حریفی را از آن یک باده بدهم
به اقبال تو ده بار .........ایم ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - آنچه با رنج یافتیش و به دل
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - شادی و بقابادت و زین بیش نگویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
