هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس غم و اندوه خود میگوید و بیان میکند که حتی حضور در باغ، که معمولاً مکانی برای آرامش و لذت است، بدون دیدن معشوق برای او همچون دوزخ است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'دوزخ' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۷ - ناگاه همی زدم من ، ای شمع و چراغ
ناگاه همی زدم من ، ای شمع و چراغ
از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ ۱
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ، ای نگار ، بی روی تو باغ ۲
از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ ۱
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ، ای نگار ، بی روی تو باغ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - جان زخم سر زلف تو گرداند ریش
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - تا ز ابر فراق تو ببارید تگرگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
