هوش مصنوعی:
این متن یک قصیده در مدح و ستایش سلطان سنجر سلجوقی است. شاعر با بیان فضایل و ویژگیهای او، از جمله پایبندی به دین، فرّ و شکوه، مهماننوازی و عدالت، او را ستایش میکند. همچنین به میراث داری او از اجدادش اشاره شده و تأثیر مثبت حکومت او بر خراسان و عراق توصیف شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای واژگان و مفاهیم پیچیده ادبی و تاریخی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی اصطلاحات و زمینه تاریخی داشته باشد.
شماره ۱۸۷ - عزیزست و پاینده دین پیمبر
عزیزست و پاینده دین پیمبر
به پیروزی شاه فرخنده اختر ۱
سرافراز سلجوقیان شاه مشرق
ملک ناصرالدین ملکزاده سنجر ۲
جمال است از او اصل را تا به آدم
جلال است از او نسل را تا به محشر ۳
سزد گر بنازند در هر دوگیتی
به اقبال او هم پدر هم برادر ۴
ایا شهریاری که میراث داری
ز جد و پدر خاتم و تخت و افسر ۵
دراین چند گه چشم اهل خراسان
ندیدست روزی از امروز خوشتر ۶
که از فرّ تو فَخْرِ مُلکِ عَجْم را
بیفزود عز و بزرگی و مفخر ۷
کس اندر عراق و خراسان نسازد
چنین مهمانی که او کرد ایدر ۸
ز میران ملک و بزرگان دولت
به تمکین و حشمت چو او کیست دیگر ۹
تو را از پدر یادگار است و دارد
پدروار شکر و ثنای تو از بر ۱۰
ز تو شاد دارند و خرم دل و جان
به عقبی ملک شه به دنیا مظفر ۱۱
یکی بر لب آب کوثر نشسته
یکی خورده بر روی تو آب کوثر ۱۲
تو چون مهری و میزبان پیش تختت
چو ماه است تابان ز چرخ مدوٌر ۱۳
گرفته است روی زمین روشنایی
ز مهر منیر و ز ماه منور ۱۴
همی تا ز الله اکبر موذن
کند تازه هر روز دین پیمبر ۱۵
به نام تو دولت همی باد تازه
چو دین پیمبر ز الله اکبر ۱۶
به پیروزی شاه فرخنده اختر ۱
سرافراز سلجوقیان شاه مشرق
ملک ناصرالدین ملکزاده سنجر ۲
جمال است از او اصل را تا به آدم
جلال است از او نسل را تا به محشر ۳
سزد گر بنازند در هر دوگیتی
به اقبال او هم پدر هم برادر ۴
ایا شهریاری که میراث داری
ز جد و پدر خاتم و تخت و افسر ۵
دراین چند گه چشم اهل خراسان
ندیدست روزی از امروز خوشتر ۶
که از فرّ تو فَخْرِ مُلکِ عَجْم را
بیفزود عز و بزرگی و مفخر ۷
کس اندر عراق و خراسان نسازد
چنین مهمانی که او کرد ایدر ۸
ز میران ملک و بزرگان دولت
به تمکین و حشمت چو او کیست دیگر ۹
تو را از پدر یادگار است و دارد
پدروار شکر و ثنای تو از بر ۱۰
ز تو شاد دارند و خرم دل و جان
به عقبی ملک شه به دنیا مظفر ۱۱
یکی بر لب آب کوثر نشسته
یکی خورده بر روی تو آب کوثر ۱۲
تو چون مهری و میزبان پیش تختت
چو ماه است تابان ز چرخ مدوٌر ۱۳
گرفته است روی زمین روشنایی
ز مهر منیر و ز ماه منور ۱۴
همی تا ز الله اکبر موذن
کند تازه هر روز دین پیمبر ۱۵
به نام تو دولت همی باد تازه
چو دین پیمبر ز الله اکبر ۱۶
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۶
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - چون شمردم در سفر یک نیمه از ماه صفر
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - صبوح مرا خوش کن ای خوش پسر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.