شماره ۲۹۷ - هفت چیز از خسرو عالم همی نازد به هم

هفت چیز از خسرو عالم همی نازد به هم
دین و ملک و تاج و تخت و رایت و تیغ و قلم ۱

آن خداوندی که مغرب دارد او زیر نگین
وان شهنشاهی که مشرق دارد او زیر علم ۲

سایهٔ یزدان ملک شاه آن‌که اندر ملک خویش
بندگان دارد چو افریدون و ذوالقرنین و جم ۳

تا که او گیتی‌ گشاد و بست بر شاهی‌ کمر
قیمت شاهی فزود و کاست از گیتی ستم ۴

همچنان کارایش سیارگان است آفتاب
نام او آرایش خطبه است و دینار و درم ۵

آورد جودش ولی را از عدم سوی وجود
افکند تیغش عدو را از وجود اندر عدم ۶

موسی عمران مگر بگرفت تیغش را به کف
عیسی مریم مگر پرورد جودش را به دم ۷

حاجت پیغمبران و حجت پیغمبری
گر ندیدی شو نگه‌ کن دین و عدلش را به هم ۸

عدل او از حاجت پیغمبران دارد نشان
دین او از حجت پیغمبران دارد رقم ۹

تا نه بس مدت به دولت کرد خواهد شهریار
رومیان را همچو حاج و روم را همچون حرم ۱۰

در چلیپاخانهٔ قیصر بسی مدت نماند
تا نهد سی‌پاره قرآن را و بردارد صنم ۱۱

از شجاعت وز سخا نازند میران عرب
وز فتوت وز کرم نازند شاهان عجم ۱۲

گو بیایید و بیاموزید از این فرخنده شاه
هم شجاعت هم سخاوت هم فتوت هم‌ کرم ۱۳

تا بود درچرخ دور و تابود در مهر نور
تا بود در بحر موج و تا بود در ابر نم ۱۴

هرکجا شادی است با شه باد و غم با دشمنان
جفت شادی پادشاه و دشمنانش جفت غم ۱۵

ملک چون افزون بود بدخواه کم باشد بلی
ملک او هر ساعت افزون باد و بدخواها‌نش کم ۱۶