هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. عشق به یار در دل شاعر جای گرفته و دل او به زلف معشوق گره خورده است. حضور معشوق جهان را زیبا میکند، اما ترس از فراق و امید به وصال، شاعر را دچار مشکل میکند. چهره معشوق همواره در نظر شاعر حاضر است و او را از خود غافل میسازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۰ - عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند
عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند
تا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزلکند ۱
دلکه از من بگسلد منزلکند در زلف او
عشق او کز در درآید منزل اندر دل کند ۲
هرکجا او بگذرد رویش جهان پرگلکند
هرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کند ۳
گاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصل
بیم و امیدش همه کار مرا مشکل کند ۴
صورتش هر ساعتی در پیش چشم آید مرا
تا دگر باره مرا از خویشتن غافل کند ۵
تا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزلکند ۱
دلکه از من بگسلد منزلکند در زلف او
عشق او کز در درآید منزل اندر دل کند ۲
هرکجا او بگذرد رویش جهان پرگلکند
هرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کند ۳
گاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصل
بیم و امیدش همه کار مرا مشکل کند ۴
صورتش هر ساعتی در پیش چشم آید مرا
تا دگر باره مرا از خویشتن غافل کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - رفت یار و غمی ز یار بماند
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - دام که بر لاله و عنبر نهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.