هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. عشق به یار در دل شاعر جای گرفته و دل او به زلف معشوق گره خورده است. حضور معشوق جهان را زیبا می‌کند، اما ترس از فراق و امید به وصال، شاعر را دچار مشکل می‌کند. چهره معشوق همواره در نظر شاعر حاضر است و او را از خود غافل می‌سازد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۰ - عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند

عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند
تا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزل‌کند ۱

دل‌که از من بگسلد منزل‌کند در زلف او
عشق او کز در درآید منزل اندر دل کند ۲

هرکجا او بگذرد رویش جهان پرگل‌کند
هرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کند ۳

گاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصل
بیم و امیدش همه کار مرا مشکل کند ۴

صورتش هر ساعتی در پیش چشم آید مرا
تا دگر باره مرا از خویشتن غافل کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹ - رفت یار و غمی ز یار بماند
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - دام که بر لاله و عنبر نهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.