شماره ۲۸ - ای داده روی خوب تو خورشید را نظام

ای داده روی خوب تو خورشید را نظام
ای‌گشته عالمی به سر زلف تو غلام ۱

بر ماه لاله داری و بر لاله سلسله
هرگز که دید سلسله بر مه ز عود خام ۲

در زیر سایهٔ سر زلفین عارضت
کالْبَدْر فی‌الرّیٰاحین والشّمس فی‌الغَمام ۳

ای روی تو چو لاله و قد تو همچو سرو
وی خال تو چو دانه و زلف تو همچو دام ۴

روی از رهی نتابی و در بنده ننگری
ای بی‌وفای کم‌خرد آخر کم از سلام ۵

خونم حرام دانی و بوسه حرام چیست
می ننگری که بوسه حلال است و خون حرام ۶

گر باد صبحدم به تو آرد پیام من
زنهار تا نگیری آزار از آن پیام ۷

هرگز بود که باز خرامی به سوی من
بر کف‌ گرفته ساغر و بر لب نهاده جام ۸

تو باده نوش کرده و من گفته مر تورا
یا ایّها الغَزال تَنشا لَکَ المدام ۹