هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی به یار خود سخن میگوید و آرزو میکند که ای کاش غم و رنج او بر دوشش سبک بود، رازش را فاش نمیکرد و همیشه در کنارش میماند. او یارش را به بهشت تشبیه میکند و از زیباییهای چهرهاش مانند ماه و یاقوت یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبیات کلاسیک معمولاً به سطح بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.
شماره ۵۳ - گر یار نگارینم در من نگرانستی
گر یار نگارینم در من نگرانستی
بار غم و رنج او بر من نه گرانستی ۱
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
از خلق جهان رازم همواره نهانستی ۲
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
گر دوست به کوی من گهگه گذرانستی ۳
ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش
تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی ۴
ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز
تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی ۵
رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله
گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی ۶
بار غم و رنج او بر من نه گرانستی ۱
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
از خلق جهان رازم همواره نهانستی ۲
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
گر دوست به کوی من گهگه گذرانستی ۳
ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش
تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی ۴
ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز
تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی ۵
رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله
گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - نگارا تو دلبند و زیبا نگاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
