هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و هجران سخن میگوید. شاعر از درد دوری معشوق و تأثیر آن بر روح و روان خود مینالد. او از اشکهای خونین و رنج هجران یاد میکند و بیان میکند که روزگار هجران، جان او را میسوزاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات عاشقانه و غمگین این شعر برای سنین بالاتر مناسبتر است.
شماره ۵۷ - آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی
آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی
عیش او بر چهرهٔ من زعفران کارد همی ۱
هر کجا خواهم که دریابم سبک دیدار او
باز یابم زو که با من سرگران دارد همی ۲
ابر دیدستی که باران بارد اندر نوبهار
دیدهٔ من خون دل را همچنان بارد همی ۳
تا گل وصلش فرو پژمرده در باغ دلم
خار هجرانش مرا در دیدگان خارد همی ۴
روزگار و کار من در وصل او آمد به سر
روزگار هجر او کارم به جان آرد همی ۵
عیش او بر چهرهٔ من زعفران کارد همی ۱
هر کجا خواهم که دریابم سبک دیدار او
باز یابم زو که با من سرگران دارد همی ۲
ابر دیدستی که باران بارد اندر نوبهار
دیدهٔ من خون دل را همچنان بارد همی ۳
تا گل وصلش فرو پژمرده در باغ دلم
خار هجرانش مرا در دیدگان خارد همی ۴
روزگار و کار من در وصل او آمد به سر
روزگار هجر او کارم به جان آرد همی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - آن صنم کاندر دو لب تنگ شکر دارد همی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
