شماره ۱۸ - دیر شد تا دوست می دارم ترا

دیر شد تا دوست می دارم ترا
آخر ای بخت از درم روزی درآ ۱

من به تو چون تشنه مستعجل به آب
تو چرا از من چنین سیری چرا ۲

گر خطایی در وجود آمد ز من
جان غرامت می دهم بی ماجرا ۳

تو جهان جانی و جان جهان
بی تو گر بر من سرآید گو سرآ ۴

زلف پرتابت مرا دیوانه کرد
چند رنجانی من دیوانه را ۵

هر چه در حسن تو خواهم کرد وصف
تو از آن هستی به خوبی ماورا ۶

قوتی یابد نزاری راستی
گر کند بر سبزه خطّت چرا ۷