شماره ۳۷ - خوشا مطالعه کردن جمالِ بستان را

خوشا مطالعه کردن جمالِ بستان را
به موسمی که صبا تازه می کند جان را ۱

میانِ باغ خرامان گرفته دست به دست
نگارِ سیب ز نخ دانِ نار پستان را ۲

قدح به دور بگردان دمادم ای ساقی
که نیست رویِ ثباتی سپهرِ گردان را ۳

به مذهبِ صلحا شربِ آبِ رزنهی است
بده ، بیار ، ستیزِ صلاح جویان را ۴

فغان زچنگ برآورد پیاپی ای مطرب
وز آن فغان مددِ روح بخش انسان را ۵

خلافِ مدّعیان است التفات به چنگ
بزن به تار علی رغمِ جانِ نادان را ۶

خوش است مجلس آزادگان که فرقی نیست
میانِ مجمعِ ایشان گدا و سلطان را ۷

زوال دور مبیناد مجلسی که دروست
بتی که نیست چو او در بهشت رضوان را ۸

نزاریا اگرت ره نمی دهند آن جا
عجب مدار که دفعی معیّن است آن را ۹

سپندِ دل همه بر آتشِ دعا دارند
چه گونه چشم رسد روزگارِ ایشان را ۱۰