هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و توصیفی، احساسات شاعر را نسبت به معشوقهاش بیان میکند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، زیباییهای جسمانی و اخلاقی معشوقه را توصیف میکند، از جمله موهایش، قامت بلندش، لبخندش و بوی خوشش. همچنین، تأثیر عمیق معشوقه بر شاعر و جهان اطرافش را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیهات ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل داشته باشند.
شماره ۴۰ - به کام دل بدیدم خویشتن را
به کام دل بدیدم خویشتن را
گرفتم در بر آن سیمین بدن را ۱
به دستم داد زلفی کز نسیمش
جگر خون گردد آهوی ختن را ۲
ببوسیدم بنا گوشی که عکسش
طراوت داد برگ نسترن را ۳
صنوبر قامتی کز رشک ساقش
به گِل درماند پا سرو چمن را ۴
نه در پهلو که در چشمش نشاند
اگر چون گل دهد خاری سمن را ۵
جهانی در شکر گیرد هرآن گه
که همچون پسته بگشاید دهن را ۶
چو بنماید سر دندان به خنده
بریزد آبرو درِّ عدن را ۷
ز بویش زنده وا باشد نزاری
به خاکش گر فرستد پیرهن را ۸
اگر بر تربتش روزی نهد دست
بدرّد بر خود از رقّت کفن را ۹
گرفتم در بر آن سیمین بدن را ۱
به دستم داد زلفی کز نسیمش
جگر خون گردد آهوی ختن را ۲
ببوسیدم بنا گوشی که عکسش
طراوت داد برگ نسترن را ۳
صنوبر قامتی کز رشک ساقش
به گِل درماند پا سرو چمن را ۴
نه در پهلو که در چشمش نشاند
اگر چون گل دهد خاری سمن را ۵
جهانی در شکر گیرد هرآن گه
که همچون پسته بگشاید دهن را ۶
چو بنماید سر دندان به خنده
بریزد آبرو درِّ عدن را ۷
ز بویش زنده وا باشد نزاری
به خاکش گر فرستد پیرهن را ۸
اگر بر تربتش روزی نهد دست
بدرّد بر خود از رقّت کفن را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - زمانه باز جوان کرد پیرزالِ جهان را
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - چه شود گر بپذیری من تر دامن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.