شماره ۵۲ - ما همانیم که بودیم و ز یادت به وفا

ما همانیم که بودیم و ز یادت به وفا
به جدایی متبدل نشوند اهل صفا ۱

گر حجاب است میان من و معشوق رقیب
نتواند که کند از حرمش دفع صبا ۲

حاجب خویشتن است او نه حجاب من و دوست
من خود از روی حقیقت نه ام از دوست جدا ۳

می روم بی خود و گر جان جهان از پس نیست
به دل و دیده چرا پس نگرانم ز قفا ۴

شرک باشد من و او هر دو به هم ماننده
من چنانم که از او باز ندانم خود را ۵

نیست در مذهب عشاق نه هجران نه وصال
رنج راحت بود و غم فرح و درد دوا ۶

معرفت اصل محبت بود و مرد محب
هیچ دیگر به جز از دوست ندارد اصلا ۷

پر شد از رخت محبت همه اجزای وجود
حاش لله متعصب ز کجا ما ز کجا ۸

هر چه جز اوست خیال است نماینده و نیست
هیچ پاینده جز او هر چه دگر هست فنا ۹

در دریوزة درویش محقق در اوست
جز از این در نکند کدیه نزاری گدا ۱۰