شماره ۵۵ - خیز ای غلام باده درافکن به جام ما

خیز ای غلام باده درافکن به جام ما
کز وصل توست گردش گردون غلام ما ۱

گر لایق است چشمة خورشید را فلک
خورشید باده را فلکی کن ز جام ما ۲

آن قاصد است باده که جان است مقصدش
جز وی به جان ما که رساند سلام ما ۳

در بزم گه چو دست تو گردان کند قدح
گردان شود سپهر سعادت به کام ما ۴

ما را ز عقل ما همه اندوه و آفت است
جز می ز عقل ما که کشد انتقام ما ۵

می ده می ای غلام که از می در اوفتد
صد لذت و نشاط به راحت به دام ما ۶

یک ره که در جهان نتوان زیستن مقیم
بی عشوه بی صواب نباشد مقام ما ۷

نیکی کنیم و باده خوریم و عطا دهیم
تا اقتدا کنند به ما خاص و عام ما ۸

وآنها که بد کنند نزاری چنین کند
این شعر ما بس است بدیشان پیام ما ۹