شماره ۶۲ - جام پر جان کن بیاور ساقیا

جام پر جان کن بیاور ساقیا
بین که می گردد سرم چون آسیا ۱

طبع را اکسیر می پر می کنم
می کنم حاصل از او این کیمیا ۲

هم بدین اکسیر حاصل می شود
کیمیای معنوی از اسخیا ۳

شرب من ام الخبائث کی بود
من به پاکی می خورم با ازکیا ۴

راستی را هم حرام و هم پلید
هست و شد بر بی ثبات و بی حیا ۵

بنگ را قومی به جای می خورند
ظلمت شب را چه نسبت به ضیا ۶

آری آری هست آنجا نکته یی
بیخ حیوانات باشد در گیا ۷

سود کی باشد کشیدن در بصر
خاک کر در همچو گرد توتیا ۸

گر کسی را ناخوش آید باک نیست
راست می گوید نزاری بی ریا ۹

منکران از جهل نشناسند باز
اطلس و نخ از حریر و بوریا ۱۰