شماره ۶۶ - غذا چون کنم دردی از آفتاب

غذا چون کنم دردی از آفتاب
موافق تر الحق می از آفتاب ۱

بیا ساقیا ساغری ده به من
که عکسش بریزد خوی از آفتاب ۲

سر خشک مغز پر آشوب من
به می گرم کن تا کی از آفتاب ۳

خیالم ز ماه قدح لمحه یی
جدا نیست همچون فی از آفتاب ۴

نه در جام کی می نمودی جهان
چه کم بود جام کی از آفتاب ۵

ز جام صبوحی گریزان مباش
چو خفاش در هر پی از آفتاب ۶

به می کن دوای نزاری مساز
چو حربا دواءالکی از آفتاب ۷