هوش مصنوعی: این متن عرفانی از زبان شاعری سرگشته در راه عشق الهی سخن می‌گوید. شاعر از اصحاب کرامات می‌پرسد که از او چه می‌خواهند و تأکید می‌کند که فطرت انسان از آفرینش جدا نیست. او به عاشقان توصیه می‌کند که از خود بیرون آیند و به مقام میقات برسند. همچنین، از طامات و خیالات دوری جویند و به ذات الهی متصل شوند. متن با تأکید بر لزوم رهایی از نفی و اثبات و توجه به دوست (خدا) پایان می‌یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی و نیاز به پیش‌زمینه‌های فرهنگی و ادبی برای درک بهتر متن، این رده‌بندی سنی را توجیه می‌کند.

شماره ۹۱ - ز من سرگشته در کویِ خرابات

ز من سرگشته در کویِ خرابات
چه می خواهند اصحابِ کرامات ۱

ز فطرت نیست بیرون آفرینش
یکی گنگ و یکی صاحب مقالات ۲

ندایِ لَن ترانی چون شنیدی
مکن اصرار بر طورِ مناجات ۳

مقامِ عاشقان جایی ست بی جای
ز خود بیرون شو و رفتی به میقات ۴

اگر عاشق نیی زفتی فسرده
وگر هستی چه می خواهی ز طامات ۵

به دوران در میفکن خویشتن را
وگر افتاده ای هیهات هیهات ۶

ندانم تا کی ای آسیمه سر باز
برون آیی ز دورانِ سماوات ۷

مجاریِ دماغ ار عقل داری
بپرداز از محالات و خیالات ۸

وگر در بندِ خویشی چاره یی کن
برون آی از خیالات و محالات ۹

وگر بیرون شدی یک باره از خویش
شدی فی الجمله مستغرق در آن ذات ۱۰

به اِلّا گر رسیدی رستی از لا
ازین جا بازدانی نفی و اثبات ۱۱

نزاری زنده دل را دوست دارد
نه میّت را چون رهبان عزّی ولات ۱۲

دو چشم از هرچه غیرِ اوست بربند
اگر با دوست می خواهی ملاقات ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - ای باغبان سماع کن آواز عندلیب
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - چون لبت مصرکی خیزد نبات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.