شماره ۱۲۷ - قیامت آن زمان از خلق برخاست

قیامت آن زمان از خلق برخاست
که شد حکمِ زمین با آسمان راست ۱

بیا معلوم کن طیّ السّماوات
ببین تا دابهالارض از کجا خاست ۲

اگر برخیزی از خوابِ جهالت
قیامت روشن و قایم هویداست ۳

به نقد امروز اگر دیدی و گرنه
نصیبِ دیگران دان هر چه فرداست ۴

چو پیدا شد جمالِ مشعلِ حق
که را با حاصلِ پروانه پرواست ۵

تویی یوسف جمال خود نگه کن
اگر آیینهء جانت مصفّاست ۶

فرود آ پایهیی چند از طبیعت
ثَرا اینجا که میبینی ثریّاست ۷

سری دارم تهی دل پر محبّت
محقّق را سخن در دُرّ معناست ۸

که میداند که این فرهادِ مسکین
ز شورِ عشقِ شیرین در چه سوداست ۹

رضایِ دوست حاصل کن نزاری
بهشتِ سرمدی اینک مهیّاست ۱۰

مفرّح خوردگان عشق دانند
که دردِ عشق را علّت مداواست ۱۱