شماره ۱۳۸ - هرگزت روزی هوای ما نخاست

هرگزت روزی هوای ما نخاست
آخر این نامهربانی تا کجاست ۱

ما به تو مشتاق و تو از ما ملول
عاشق تنها به حسرت مبتلاست ۲

دل به دل گویند ره دارد بلی
چون حجاب از راه برخیزد رواست ۳

لیک شخص ناتوان را نیز هم
از پی پیوند جسمانی رجاست ۴

جان اگر جان می‌فزاید طرفه نیست
جسم باری در غم هجران بکاست ۵

دوست کی دارد شکیبایی ز دوست
من نمی‌دانم که این طاقت که راست ۶

سنگ‌دل باشد به هرحالی صبور
ور نه در هجران جان مانع چراست ۷

با دلی چون آبگینه راستی
صابری کردن نه کار جنس ماست ۸

یک دمه آسایش دیدار دوست
پیش دانا آفرینش را بهاست ۹

ای نزاری تا به کی از قیل و قال
گفت و گو اندر ره وحدت خطاست ۱۰

نام و ننگ و کفر و دین و هست و نیست
هرچه غیر از دوست می‌خواهی هواست ۱۱