شماره ۱۶۹ - این تویی کت هوس باغ و سر بستان است

این تویی کت هوس باغ و سر بستان است
بی وجود تو جهان بر دل من زندان است ۱

هیچ بر جان منت رحم نباید زنهار
دل سنگین تو گویی مگر از سندان است ۲

قادری گر بزنی، حاکمی ار بنوازی
چه کنم بر سر مملوک خودت فرمان است ۳

تو که بر مسند آسایش و نازی نخوری
غم درویش که در بادیه سرگردان است ۴

عاقلان گر به همین داغ گرفتار آیند
آتش عشق بدانند که چون سوزان است ۵

غیرتم می کند از مردم نادان که مرا
متهم کرد به نادانی و خود نادان است ۶

صورتی داشته باشد به همه حال کسی
که دل از دست نداده ست ولی بی جان است ۷

به مداوای طبیب از دل ما درد حبیب
نتوان برد که دردی ست که بی درمان است ۸

هر شبی را که به پایان برسد روزی هست
جز شب عاشق مهجور که بی پایان است ۹

خبر روز قیامت که شنیدی رمزی ست
پیش مشتاق که مشتق ز شب هجران است ۱۰

یار می آید و تو در قدمش می افتی
وز تو برخواسته فریاد قیامت آن است ۱۱

بر سر آتش تیز است نزاری و به شرح
نیست محتاج که دود سخنش برهان است ۱۲