شماره ۲۶۸ - ز حد گذشت وز اندازه انتظار ای دوست

ز حد گذشت وز اندازه انتظار ای دوست
هَلاک می شوم آخر روا مدار ای دوست ۱

ز دیده در قدمِ صورت خیالِ تو دوش
هزار دانه ی دُر کرده‌ام نثار ای دوست ۲

شبی که بی تو به روز آورم به صد زاری
به خون دیده بگریم هزار بار ای دوست ۳

دلم که معتکفِ قبله ی سلامت بود
شده ست چون سرِ زلفِ تو بی قرار ای دوست ۴

مرا مگوی که اسرارِ عشق محکم دار
نداشتم دلِ خویش آخر استوار ای دوست ۵

دلم ببردی و جان می بری ببر چه شود
دریغ نیست چه داری دگر بیار ای دوست ۶

مرا ز رویِ تو کآرامِ جانِ ممتحن است
ضرورت است جدایی نه اختیار ای دوست ۷

فراغت است بحمدالله از وجودِ منت
که گشته ای تو به از من هزار بار ای دوست ۸

عجب که نام نزاری چنین که مغروری
به خاطر تو درآید به روزگار ای دوست ۹