هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد فراق و رنج ناشی از جدایی یار سخن می‌گوید. شاعر از رفتار ناگهانی و اختیاری یار که او را تنها گذاشته و رفت، شکوه می‌کند. او از ناراحتی‌های عاطفی، فریب‌خوردگی، و انتظار بی‌ثمر می‌گوید و احساس می‌کند که یارش با رفتنش، او را در درد و اندوه فرو برده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق، درد فراق، و مفاهیم پیچیده‌ی احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.

شماره ۳۴۷ - چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت

چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت
به اختیار سفر اختیار کرد و برفت ۱

نظر به غیر چرا ی کنم جزای من است
که خون دیده ی من در کنار کرد و برفت ۲

مرا به درد دل و سوز سینه ی مجروح
اسیر حادثه ی روزگار کرد و برفت ۳

شکایتی بود آری نمی توانم گفت
که هیچ خصم نکرد آن چه یار کرد و برفت ۴

قرار کرد که بعد از دو هفته باز آیم
بدین قرار مرا بی قرار کرد و برفت ۵

فریب دادن دل را گمان برم که برو
همان عزیزم اگر چند خوار کرد و برفت ۶

دریغ و درد نزاری نگر به درد و دریغ
که عمر در هوس انتظار کرد و برفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - دریغ عمر که بی روی آن نگار برفت
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - گرمرا در بی هشی با دوست کاری رفت رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.