شماره ۴۴۴ - عید آمد و عزم مَی خواهیم کرد

عید آمد و عزم مَی خواهیم کرد
عمر شد پس عیش کَی خواهیم کرد ۱

گر دهد پندار ، نهد بند اوستاد
ما خلاف رای وَی خواهیم کرد ۲

جرعه ای در کام جان خواهیم ریخت
مرده ای را باز حَی خواهیم کرد ۳

تا به کی از شیء و لاشی ، هان که ما
خاک را در چشم شَی خواهیم کرد ۴

آسمان را گر حجاب ما شود
چون بساط عقل طَی خواهیم کرد ۵

تا بسوزد بُن گه زهد و ورع
خانه تقوا ز نَی خواهیم کرد ۶

مرکب اندیشه‌ء بهبود را
تا نگیرد پیش پَی خواهیم کرد ۷

وین تفاخر بر همه کون و مکان
از قبول شاه کَی خواهیم کرد ۸

سینه ریش نزاری تا به کی
هر زمان از غصه کَی خواهیم کرد ۹

کی زند دیگر برو ابلیس راه
ور زند غسلش به مَی خواهیم کرد ۱۰