هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از مولانا، قدرت و تأثیر عشق را توصیف می‌کند که می‌تواند فرد را از اوج قدرت به پایین‌ترین حد برساند. عشق مانند موجی است که همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. عاشق واقعی کسی است که حتی جان خود را فدای معشوق می‌کند. همچنین، شعر به خطرات و دردهای عشق اشاره می‌کند و از مدعیان عشق انتقاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج عشق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۴۶۰ - آتش عشق چو در سینه شرار اندازد

آتش عشق چو در سینه شرار اندازد
مرد را از زبر تخت به دار اندازد ۱

عشق بر هر طرف از مملکت دل که زند
همچو موجی ست که دریا به کنار اندازد ۲

عاشق آن است که گر بر سر کویش محبوب
بگذرد در قدمش سر به نثار اندازد ۳

پدرم گفت که هم زخم هلاکت بخورد
خویشتن هرکه چنین بر سر نار اندازد ۴

گفتم از مدعیان باک مدار ای بابا
چه توان سوخت از آتش که چنار اندازد ۵

دوستان بر سر دیوار سرا بستانش
باغبان را مگذارید که خار اندازد ۶

چه شود گر بگذارند رقیبان حرم
که نزاری نظر از دور به یار اندازد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۹ - میانه بخت دلم گر کرانه یی گیرد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۱ - یارِ ما ولوله در عالمِ راز اندازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.