شماره ۴۷۴ - نوبت پاس وصل تو بو که شبی به ما رسد

نوبت پاس وصل تو بو که شبی به ما رسد
سلطنتی چنان عجب گر به چنین گدا رسد ۱

ما ننشسته یک نفس باهم و شهر پر سخن
قصه ماجرای من تا پس از این کجا رسد ۲

کار به جان رسید و تو هیچ به ما نمی رسی
زین به نواتر آشنا با سر آشنا رسد ۳

گر چه نمی رسد به ما نوبت اتصال تو
هم به امید حالیا صبر کنیم تا رسد ۴

جهد کنیم سال‌ها تا تو دمی به ما رسی
صبر کنند عمرها تاچو تویی فرا رسد ۵

گر بکشی و بعد از این بر سر کشته بگذری
از نفس نسیم تو روح به شخص ما رسد ۶

چند ستم کشم ز دل دیده چرا نمی کَنَم
جرم من است راستی هر چه به ما جزا رسد ۷

آینه ی افق چنان تیره کند که بخت من
دود دل پر آتشم گر به دم صبا رسد ۸

یا برسی به کام دل یا نرسی نزاریا
گر نرسد جفا به سر عمر به منتها رسد ۹