هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به زیبایی‌های معشوق و تأثیر حضور او در زندگی شاعر می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند ماه، گل لاله، عنبر و دریا، زیبایی‌های معشوق را توصیف می‌کند و بیان می‌کند که بدون او، جهان برایش بی‌معناست.
رده سنی: 15+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۴۸۷ - چو رویِ یارِ من زیبا نباشد

چو رویِ یارِ من زیبا نباشد
قمر در خانۀ جوزا نباشد ۱

چه می گویم که تابِ ماهِ رویش
فروغِ مهرِ گردون را نباشد ۲

چو خدّش لالۀ حمرا نروید
چو خطّش عنبرِ سارا نباشد ۳

نباشد چون لبش لعلِ بدخشان
چو دندانش دُرِ دریا نباشد ۴

سیه چشمانِ فردوسِ برین را
به خلوت خانۀ او جا نباشد ۵

اگر او نگذرد بر طرفِ بازار
میانِ شهریان غوغا نباشد ۶

نباشد عیب اگر نازک دلان را
شکیب از یارِ بی هم تا نباشد ۷

ملامت بر نزاری نیست جایز
سرِ شوریده بی سودا نباشد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸۶ - به ترک دوستی کردن نه کار اهل دل باشد
گوهر بعدی:شماره ۴۸۸ - تیغ کز دستِ دوستان باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.