شماره ۵۰۹ - من که باشم که مرا چون و چرایی باشد

من که باشم که مرا چون و چرایی باشد
یا چه مرغم که مرا با تو هوایی باشد ۱

شدم از دست خیال تو چو سوزن باریک
سر آن رشته هم القصه ز جایی باشد ۲

گرنه سر در سر کار تو کنم پس دیگر
چه به تدبیر چو من بی سروپایی باشد ۳

می نمایند به یکدیگرم از دور عوام
هرکه عاشق شود انگشت نمایی باشد ۴

چون زبان در دهن خلق فتادم آری
برود بر سر هرکس که قضایی باشد ۵

نشود هیچ خردمند از این سان که منم
سخره‌ء عشق مگر شیفته رایی باشد ۶

همه تشنیع کسان بر سر می خوردن ماست
پیش ما خوردن می سهل خطایی باشد ۷

ببرم زنگ کدورت به می از طبع فقیه
گر میان من او هیچ صفایی باشد ۸

سر سودا زدهٔی را چو نزاری جز می
نیست ممکن که دگر هیچ دوایی باشد ۹