هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ناامیدی، رنجهای زندگی، و آرزوی رهایی سخن میگوید. او از بیعدالتیها و سختیهای ایام شکایت دارد و امیدوار است که بار دیگر به امید و آرامش دست یابد. همچنین، به موضوعاتی مانند عاقبتاندیشی، رهایی از تعلقات دنیوی، و رسیدن به حقیقت اشاره میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و انتقاد از جامعه ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۶۴۸ - می بایدم که بشنوم آواز دلنواز
می بایدم که بشنوم آواز دلنواز
تا بار دیگرم شود امید تازه باز ۱
در بارگاه نفس بهیمی بماندهام
باشد که در خلاص دهندم خط جواز ۲
تا کی توان شنید محالات و باز گفت
افسانهٔ میانتهی و قصهٔ دراز ۳
بسیار در کشاکش ایام بودهام
گه زیردست مدعیان گه زبرفراز ۴
ما به اعتراض مشنّع چه التفات
خو کی توان ز همدم دیرینه کرد باز ۵
هم عاقبت به سدره رسد مرغ آه من
نبود حجاب بر گذر مرغِ با نیاز ۶
در ابتدا قبول اجابت نیافته
هرگز گمان مبر که نمازی بود نماز ۷
محمود رفت و مظلمه برد از جهان و ماند
باقی میان خلق خردمندیِ ایاز ۸
دست از جهان بشوی و طمع بگسل از حیات
نزدیک پادشاه چو گشتی محل راز ۹
خفاش در حجاب بماند از جمال خور
سرّی بود هر آینه در چشم بندباز ۱۰
حربا ز حیرتی که بر او غالب آمده است
از تاب خود نمیکند البته احتراز ۱۱
گر قافیه دوباره شود شوق غالب است
آری نزاریا تو و درگاه بینیاز ۱۲
تا کی هوا کنی چو شتر هر زمان مده
از کف زمام عمر گرانمایه بر مجاز ۱۳
تا بار دیگرم شود امید تازه باز ۱
در بارگاه نفس بهیمی بماندهام
باشد که در خلاص دهندم خط جواز ۲
تا کی توان شنید محالات و باز گفت
افسانهٔ میانتهی و قصهٔ دراز ۳
بسیار در کشاکش ایام بودهام
گه زیردست مدعیان گه زبرفراز ۴
ما به اعتراض مشنّع چه التفات
خو کی توان ز همدم دیرینه کرد باز ۵
هم عاقبت به سدره رسد مرغ آه من
نبود حجاب بر گذر مرغِ با نیاز ۶
در ابتدا قبول اجابت نیافته
هرگز گمان مبر که نمازی بود نماز ۷
محمود رفت و مظلمه برد از جهان و ماند
باقی میان خلق خردمندیِ ایاز ۸
دست از جهان بشوی و طمع بگسل از حیات
نزدیک پادشاه چو گشتی محل راز ۹
خفاش در حجاب بماند از جمال خور
سرّی بود هر آینه در چشم بندباز ۱۰
حربا ز حیرتی که بر او غالب آمده است
از تاب خود نمیکند البته احتراز ۱۱
گر قافیه دوباره شود شوق غالب است
آری نزاریا تو و درگاه بینیاز ۱۲
تا کی هوا کنی چو شتر هر زمان مده
از کف زمام عمر گرانمایه بر مجاز ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۵۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۷ - ز پندار خود رهبری بر مساز
گوهر بعدی:شماره ۶۴۹ - پیاپی بده ساقیا شیرهٔ رز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.